Çaycuma Mutlu Son-Masöz Esra

Çaycuma Mutlu Son-Masöz Esra Kimi zaman rasgele bir temas bile ahlaksızlıkla kabahatlanmaya yol açıyordu; sözgelimi fırtınadan korunmak için barınak arayan bir çobanın bir saatliğine bir kadının evine sığınması şeklinde. Diğer yakın temaslar daha yumuşak muamele görüyordu. 1623’te Rcihard Tench başka bir adamın karısını öpüp göğüslerini okşadığını itiraf ettikten sonrasında bir tek uyarı cezası aldı. Bir çok dava komşuların davranışlarından duyulan hakiki rahatsızlıktan kaynaklanırken, sırf garezden oluşturulan davalar da azca değildi.

Ahlaksızlık davaları, bir köpek yahut domuzu öldürmek benzer biçimde ufak zararların öcünü almak yada uzun süreli çekişmelerde stratejik hamleler olarak açılıyordu. Hiç kimse zengin olmak için bu tür davalar açmıyordu. Kilise mahkemeleri kazanan davacıları parayla ödüllendirmiyordu, bunun yerine suçlu bulunan sanıklar halkın önünde tövbe ettirilerek küçük düşürülüyordu. Cinsel sapkınlar genellikle beyaz çarşaf giymeye zorlanır, bazen suçlarının ve itiraflarının yazılı olduğu bir kağıt başlarına yapıştırılırdı. Kimi zaman de kabahatlu bulunanlar halkın gözü önünde diz çöktürülerek, kendilerini kabahatlayanlardan af dilerdi.

Çaycuma Mutlu Son-Masöz Esra

Çaycuma Mutlu Son-Masöz Esra Ayrıca ahlaksızlık kabahatlarını işleyenler, cemaatten atılabiliyor ve daha da fenasü, başkalarına dava açamıyorlardı. Dini adaletin ceza yerine reformu vurgulaması bekleniyordu fakat davalar bu şekilde yürütülmüyordu. İngiliz köy hayatının dedikodulu ortamında hakiki pişmanlıklar aleyhe dönüyordu. Sözgelimi aylarca evli bir kadını gizlice ziyaret eden Edward Peinton büyük vicdan azabı yaşamaya başladı. Yaşadıklarını bir arkadaşına anlattı, o arkadaşı da hadiseyi derhal yerel papaza sızdırdı. Papaz kimseye anlatmayacağına söz vererek, zina meydana getiren çifti itirafta bulunmaya ikna etti ama sözüne sadık kalmadı.

Peinton’ı açıkca cemaatten atınca, mahalli söylentiler doğrulandı ve Salisbury piskoposunun mahkemesinde zina davası açıldı. [71] İngiliz adaletini özellikle gayrimeşru ilişkiler çok uğraştırıyordu. Evlilik dışı doğan çocukların sayısında bir düşüş olsa da piç çocuklar meselesi büyük sorun olmaya devam ediyordu ve suçlular acımasızca olmasa bile sert muamele görüyorlardı. Yargı giyen babalar ve anneler genellikle bellerine kadar soyuluyor ve sokaklarda kırbaçlanıyorlardı.

Piç çocukların annelerini teşhis etmek babalarını teşhis etmekten daha kolaydı elbet. Eğer kendilerini ayartanların isimlerini söylemekten korktukları anlaşılırsa, yanlarındaki ebelere doğum sırasında onlara gözdağı vermeleri ve kadınlar pes edene kadar doğuma yardım etmemeleri söyleniyordu. Bu yöntem işe yaramazsa papazlar çocuğu vaftiz etmiyorlardı.